CD release Douwe Eisenga – For Mattia

Pianist and composer Douwe Eisenga writes sparkling music for sparkling minds, a hypnotic mix of rhythm and compelling lyricism. The melodies carve into the soul of the listener. After having made ten albums as a composer, For Mattia is the very first album on which he himself plays his music…   

He composed, others performed his work. That is how things were for 30 years for Douwe Eisenga (57). “I used to play in pop bands. But when I started studying composition at the conservatory in Groningen, I ended up in a different world. There were dozens of people there who played much better than me. It seemed better to everyone that I stick to composition. I kept that idea up for a long time. ”

He is now a well-known composer, whose work is performed internationally and can be heard on many albums. He has recently been performing himself on a regular basis. His moving work For Mattia plays an important role in this. He wrote this in piece 2017 at the request of Katja Bosch and Jan-Peter Muilwijk from Middelburg, after their daughter Mattia had chosen to end her life.

“That was such a personal story that I wanted to play it myself,” says Eisenga. “Then it turned out that the audience also greatly appreciates it when you play the music yourself. That brings an extra layer with it. Lately I played in Durgerdam. Then I realized for the first time: this is really coming in. It’s so intimate and it feels very honest somehow.”

Now there is a beautifully designed album with nine recent piano pieces, including For Mattia, in that characteristic, compelling Eisenga style that leaves virtually no one untouched. “But it is and remains important to keep a certain distance as a composer. The music does not dictate emotion, but has a certain openness. As a listener you can go into it yourself and make your own story out of it. That makes it more universal.”

He writes the compositions in addition to the commissions he receives. “This is free work that arises in a playful way. A bit jokingly: it is written between the dishes and the eight o’clock news. Nothing leaves my room before I am convinced of it. I have to be sure that it also fascinates me, that it gives me goosebumps. It is an almost physical criterion. I am my own biggest fan and my biggest critic at the same time. ”

Eisenga is immensely proud that For Mattia is now there. ,, It’s actually my first album. This feels like a debut. That’s kind of crazy, at 57. I hope it will end up with many people, not so much because of the sale, but because it is so nice to share the music. In addition to writing it, I get the most satisfaction when it lands well. The essence of a musician is that you want to be heard. ”

“This luminous music builds a harmonious labyrinth, of which I do not want to find my way out, listening on the edge of time.”
Inactuelles – Musiques Singulières

“This music is beautiful, joyous, transcendent and makes me homesick for a place I’ve never been”
David Mitchell

More info about the CD and other download options

Jan-Peter de Graaff – De Synode – Parlay fever in the Low Countries

From May 10th to 26th, Hollands Diep Music Theatre brings the opera of Jan-Peter the Graaff and Yuri Robbert about `De Synode’ which took place 400 years ago. Performed by the Shape Shift Ensemble and several soloists…   

composition: Jan-Peter de Graaff
libretto: Yuri Robbers
director: David Prins
conductors: Mark Biggins, Kent Moussault
arrangements: Jan Willem Passchier
performances: May 10th until May 26th 2019, Energiehuis, Dordrecht

Rabid hatred, burning desire and heartfelt devotion. These three ingredients caused mayhem in the Netherlands 400 years ago. Civil war in 1619 was just around the corner. But why? A political and religious twist was spinning fully out of control. The Arminians versus the Gomarists, the ‘baboons’ versus the ‘mud beggars’.

Hollands Diep Music Theatre is currently making a staggering production about this nearly forgotten pivotal moment in the history of The Netherlands. The makers are exploring what will happen when devotion turns into burning desire and results in fierce intolerance. A fever almost…

The production ‘De Synode‘ carries the pressing situation from the 1600s to the present. It features a brand-new opera by the young composer Jan-Peter de Graaff that makes the impact of a religious conflict on the lives common people, intensely tangible. Against the historical background of the ‘Synode of Dordrecht’ Hollands Diep Music Theatre shows some baffling parallels to our current society.

soprano: Renate Arends
countertenor: Joël Vuik
baritone: Jorne van Bergeijk
baritone: Berend Eijkhout
ensemble: Shapeshift Ensemble

Please consider to donate:

More info about the performances

More info about the Crowd funding

Willem Jeths – Accordion Concerto

On May 2nd and 10th, Vincent van Amsterdam will perform the Accordion concerto of Willem Jeths, originally written for bandoneon. Performances with the Netherlands Chamber Orchestra at the Muziekgebouw aan ’t IJ and Philharmonie Haarlem…   

The accordion is rarely seen on the concert stage. Anyone who hears the instrument in the hands of Vincent van Amsterdam – winner of the Dutch Classical Talent Award 2016 – will wonder why. He proves that it is an extremely versatile instrument, capable of producing a rich variety of tones and emotions. It was the Argentine composer Astor Piazzolla who took the accordion’s ‘little brother’ – the bandoneon – out of the street cafés and into the world’s concert halls.

Both the Piazzolla concerto and that by Willem Jeths were originally written for bandoneon. However, the music gains in strength and emotion when played on the accordion. Jeths’ compositions are marked by exuberance. Although much of this concerto is calm and pensive in character, there are some extremely forceful bravura passages.

More info concert in Amsterdam

More info concert in Haarlem

The Accordion Concerto at Donemus

Dmitri Kourliandski – Der Golem

On May 10th and 16th the symphony-orchestra of Cottbus will perform Dmitri Kourlandski’s ‘Der Golem’ for soprano, piano and symphony orchestra. This work was commissioned for a project “Brandenburg double concertos” by Cottbus Staatstheater Orchestra and conductor Evan Alexis Christ. The proposed topic for the work was a dialogue between two countries – USA and Russia…   

Dmitri Kourliandski took the Golem legend as a kind of open question to the political games in general. The creature which turns into a fatal monster to its creator. The piece has an open form and the parts are done in open notation providing the musicians with a certain level of freedom. The material is highly reduced, so the freedom turns false. There is no conductor; however, the soloists, as well as some musicians of the orchestra, sometimes take the role of “local conductors”, initiating synchronized events.

Having in mind all these ideas of freedom and power Kourliandski prefers to avoid the direct connotations – the work is rather about posing the questions. Each answer is the Golem.

The text for the soprano part is written by Nastya Rodionova, a poet and political journalist, writing mostly about political prisoners and Russian opposition. In her text, she also imposes questions on political games and the “toys” the politicians play. But for both, Kourliadnski and Rodionova it is important to keep the distance, to abstract the topic, staying in the creative art field.

More info about the concert

Kate Moore – Vivid: Lux Aeterna

On April 6th and 7th, the Willoughby Symphony Orchestra will perform ‘Vivid: Lux Aeterna’, written by Kate Moore. It is the world premiere of the new version of her Requiem that was performed at November Music 2018 in Den Bosch…   

In their second concert, ETERNITY, Willoughby Symphony Orchestra’s composer-in-residence for 2019, the internationally celebrated Australian composer Kate Moore presents a major new work that celebrates the vividness of life at the time of revelation, inspired by the visceral images of the painter.

The work is in three movements outlining three states of seeing and is based on the revelation of Saint John and the vision of Saint Lucy, Saint Francis and Saint Clare.

More info about the concert

Vivid: Lux Aeterna at Donemus

Enjoy the interview with Kate Moore for the original Requiem:

Bas Wiegers conducts Torstensson’s ‘Self-portrait with percussion’

On April 8th, Klangforum Wien will perform ‘Self-portrait with percussion’ of Klas Torstensson. Bas Wiegers will be the conductor at this concert at Vienna, Wiener Konzerthaus, Mozart-Saal…   

Self-portrait with percussion (Lantern Lectures, Volume V) for solo percussion and large ensemble (2006)

Commissioned by and dedicated to Peppie Wiersma and the Asko Ensemble, Amsterdam.
Composed with financial support by the Fonds voor de Scheppende Toonkunst, Amsterdam.

As the composer Edgar Varèse stated already in 1930: ‘notre temps est percutant’ ‘our time is percussive’). For a composer who grew up in the fiftees and sixtees of the last century, Torstensson’s childhood was indeed extremely percussive:
The Beatles, Rolling Stones, Frank Zappa with his ‘Mother of Inventions’, later on Varèse, Xenakis…
In Self-portrait with percussion, he deals with percussion in many of its manifestations in his life.

I. Procession I
The marimbas and the keyboards toss the repeated chords between the four of them, accompanying the lofty melody-line of the woodwind.

II. Aquarelle
Wet-on-Wet: adding paint to a wet layer of paint produces a soft, diffused look as the colours mix.
The vibraphone provides rhythmical relief to this fleeting haze.

III. Woodpecker
The chant of the woodpecker is undergoing a cross-fertilization with unpredictable, statistical distributions of wooden splinters.
In the ensemble, we can hear (imitations of ) orchestra hits as provided by every General Midi Module-manufacturer.

IV. Procession II
Tossing chords… Lofty melodies… (Once again ending in a stroke on the reception-bell.)

V. Almglocken
As if Anton Webern, on the evening of September 15, 1945, would have gone out to smoke a cigar on the veranda of the house in Mittersill (Haus Markt 101), while listening to the distant Almglocken (cowbells)
of the herd of his late neighbour, the famous composer Gustav Mahler.

VI. Kretsande (revolving)
(Kretsande is the Swedish word for revolving.) In this short part, the ensemble operates as one strong collective: steeple-chase with all nineteen musicians side by side?

VII. Bowed vowels
Bowed, sweaped, shoved percussion instruments. The (bowed) strings imitate the vowels of human speech sounds.

VIII. Procession III
Tossing… Lofty…

IX. Pulse
Pulse! (repeat, repeat…)

More info about the concert

Klas Torstensson at Donemus

Self-portrait with percussion at the Donemus webshop

Martijn Padding – Triple Concertino

Scintillating, vivid, witty, awe-inspiring: Mozart is all of those – sometimes even at the same moment. His Fifth Violin Concerto moves effortlessly from heavenly melody to feverish dance. ‘No composer has found such a superb balance between the vulgar and the profound,’ says Martijn Padding about Mozart. ‘That appeals to me a lot.’ And that is easy to hear: his Triple Concerto overflows with Mozartian joie de vivre. The composition of the Triple Concerto is supported by the Performing Arts Fund NL…   

Martijn Padding:

De muziekgeschiedenis kent een enorme hoeveelheid fantastische soloconcerten die al zo’n kleine tweehonderd jaar eigenlijk nooit ontbreken op reguliere symfonische concert programma’s.
Een solo concert is dan ook een hele mooie vorm waarin de dialoog tussen solist en groep en de dramatische mogelijkheden die dat biedt muzikaal optimaal benut kunnen worden. W.A. Mozart begreep dat als geen ander voor hem en ontwikkelde de ruimte voor de solist in zijn werken om diens technische vaardigheden en zijn/haar bijzondere muzikaliteit te kunnen etaleren. Die ruimte werd daarna via Beethoven eigenlijk alleen maar groter tot in de romantiek toe waar de solist in een solo concert bijna een heroïsche rol krijgt toebedeeld en niet alleen met het orkest speelt maar soms ook een verwoede strijd tegen het orkest levert.
Mozart is voor mij een van de grote inspiratoren. Niet alleen omdat solist en orkest altijd dicht bij elkaar blijven en hele snelle terzake interacties hebben, maar ook omdat de muziek plots kan omslaan en iets dat eerst vederlicht was of bijna vulgair plotseling heel dramatisch wordt. Het is listige en ambigue muziek.

Binnen die grote groep van concerten zijn er ook een behoorlijk aantal geschreven voor twee solisten (dubbelconcert) en toch nog veel meer dan je denkt voor drie solisten (tripleconcert). Maar voor zover ik weet is er nog nooit een tripleconcert geschreven voor de bezetting die U vandaag te horen krijgt nl. voor althobo, basklarinet, contrafagot en orkest. Hoewel ik een groot liefhebber ben van het schrijven van concerten voor underdogs (bv harmonium, mandoline, basfluit en het komend jaar voor clavichord en ensemble) had ik deze bezetting echt niet zelf kunnen bedenken. Die eer gaat naar Floris Don de artistiek leider van het Rotterdams Philharmonisch Orkest die mij daarmee overviel.

Behalve die ongebruikelijke combinatie had hij nog een ander plan want zijn bedoeling was om de solopartijen niet door gebruikelijke solisten te laten spelen die daarvoor de wereld rondreizen, maar door musici uit het orkest.
En dat is een schitterend plan want wij als publiek realiseren ons soms helemaal niet wat voor geweldige musici deel uit maken van zo’n geoliede machine als een symfonie orkest. Heel veel musici uit het orkest zijn gewend afhankelijk van het repertoire slechts sporadisch in actie te komen. De paukenist in sommige Mozart symfonieën is daarvan een goed voorbeeld. Die speelt af en toe maar staat ook heel vaak alleen maar te luisteren.
Floris’ idee om nu juist een concert te maken voor een groep van instrumenten die in het orkestrepertoire weliswaar prachtige partijen hebben maar toch dienend zijn vond ik direct meesterlijk.

Eerst moest ik een dramaturgisch probleem oplossen. Een situatie waarbij er drie solostemmen zijn die met elkaar muzikaal in gesprek zijn en daarna ook nog eens met het orkest, vraagt om een structuur waarin ruimte en tijd is om die karakters te ontwikkelen. Aangezien de totale lengte van het stuk niet de lengte van bv. een Brahms pianoconcert zou moeten krijgen maar aanzienlijk korter (vandaar Concertino) lag de oplossing voor de hand. Het solistentrio wordt in dit geval niet uit elkaar gespeeld. Zij opereren bijna nonstop als één instrument zonder enige hiërarchie. Wel kennen ze een muzikale rolverdeling die te maken heeft met de natuur en de omvang van de instrumenten. Samen ontwikkelen ze één karakter en als trio zijn zij steeds met elkaar in dialoog met het orkest. In die zin heeft het concertino ook wel wat weg van een Concerto Grosso uit de barokperiode.

Het stuk kent drie delen:

1: First Mouvement

2: Quiet and simple

3: Polka Swing

De buitendelen zijn beweeglijk en snel. In het eerste deel komen steeds dezelfde ritmische en melodische motieven terug. Het muzikale materiaal wordt vanuit het trio overgenomen door het orkest en schiet daar door alle groepen heen. Het tempo van de interrupties van het trio door het orkest en andersom ligt net zoals in het laatste deel hoog. Het trio gaat er soms in sneltreinvaart vandoor maar wordt dan direct ingehaald door het orkest. Het eerste deel eindigt met een passage waarin alle musici één beweging maken. Het tweede deel is een zachte sobere aria voor het trio dat sporadisch door het orkest wordt begeleidt of geëchood. In sfeer het tegenovergestelde van het extraverte van de buitendelen. In de coupletten van het trio is de schrijfwijze polyfoon en puur melodisch en niet gericht op specifieke beweging. Dat verandert tegen het einde wanneer contrafagot en basklarinet in een manke groove terechtkomen en zo de althobo naar het pauvere einde begeleiden. Het laatste deel is een presto dat zich niet zoals in het eerste deel motivisch ontwikkeld maar veel meer een handje vol muzikale beweringen die op steeds andere wijze aan elkaar zijn gekoppeld. Het deel ontleent zijn naam aan de opgefokt dans achtige opening, een te snelle polka van het trio dat meerdere malen in variaties te horen valt.
Triple Concertino kent geen lange trio cadensen waarin het orkest tot stilte wordt gemaand maar wel korte felle breaks van de solisten die onderdeel uitmaken van de doorlopende muzikale stroom.

Martijn Padding

Info about the concerts

Vladimir Martynov – Pastiche

Russian minimal music composer-conceptualist Vladimir Martynov will be a guest of the prestigious Minimal Music Festival in Amsterdam. Specially therefore he wrote ‘Pastiche’ for piano and orchestra which is dedicated to the Dutch pianist Ralph van Raat…   

The premiere will take place in April 4 in Amsterdam at Minimal Music festival, also on April 5th in Groningen en on April 6 in Rotterdam – by Ralph van Raat and Noord Nederlands Orkest with conductor Hans Leenders.
On April 2 there will be a public rehearsal where one gets an opportunity to see how the Vladimir Martynov and pianist work in the score and to meet both.
Read the article (Dutch) by Thea Derks
Listen to ‘The Beatitudes‘ by Kronos Quartet

Kate Moore – Space Junk

Kate Moore’s latest work ‘Space Junk’ receives its world première this evening and also kicks off the 2019 Minimal Music Festival. The socially engaged Moore composed it especially for Asko|Schönberg…   

The work is many things at the same time: an oppressive harmony of spheres, but also the musical expression of an environmental disaster and a riveting sci-fi tale told with graphic, innovative techniques.
Kate Moore, who features as Muziekgebouw’s ‘soulmate’ this season in its special concert series, drew inspiration from the interactive 3D-model that charts debris discarded by humans in outer space. The environmental impact of all this debris is vast. For Space Junk Kate Moore will team up with her father the physicist Chris Moore in order to draw attention to the problem of space junk.

Besides Space Junk we hear two earlier ensemble works by Moore, which are likewise about time, the cosmos and transcendence. The work is part of Kate Moore’s investigation into the materiality of sound – in this case it requires instruments made of water and porcelain.

Concerts on Wednesday, 3 April 2019 / Minimal Music Festival / Amsterdam / Muziekgebouw aan ’t IJ
Thursday, 4 April 2019 / Utrecht / TivoliVredenburg
Friday, 19 July 2019 / ’s Graveland/Wonderfeel

Read more….

Kate Moore in the Groene Amsterdammer

The problem of Space Junk: