Events

Dmitri Kourliandski

Dmitri Kourliandski

okt 19, 8:15pm - okt 19, 10:00pm

Muziekgebouw aan 't IJ
Piet Heinkade 1
Amsterdam,  1019 BR Map

De jonge Russische componist Dmitri Kourliandski won in 2003 de Gaudeamus Award met Innermost Man, een bad van kolkende klanken waartegen een neuriënde sopraan zich staande tracht te houden. Dat werk is nu te horen, naast een nieuw werk van Alexander Khubeev. Hij won in 2015 de Gaudeamus Award met Ghost of Dystopia, waarin een dirigent met aan zijn lichaam verbonden draden elektronisch versterkte kisten aanstuurt. Vandaag klinkt zijn nieuwste compositie. Alexander Khubeev The Codex of thoughtcrimes (opdracht Gaudeamus) Dmitri Kourliandski Innermost Man Galina Oestvolskaja Octet Sofia Goebaidoelina Concordanza Valery Voronov Aus dem stillen Raume... (opdracht Festival d'Automne à Paris, Het Concertgebouw Amsterdam en Asko|Schönberg) Alexander Skrjabin Pianosonate nr. 8 Asko|Schönberg is ensemble in residence.... See MoreSee Less

HERMESensemble

HERMESensemble

okt 20, 8:30pm - okt 20, 10:00pm

TRANSIT Festival voor nieuwe muziek
Brusselsestraat 63
Leuven,  3000 Map

Transit opent met een kleurrijk Italiaans-Vlaams avondje. Je krijgt zowel de schalkse spitsvondigheden van het trompetconcerto Ballata no. 5 (2015) van Francesco Filidei te horen, als de donkere maar transcendente kleur van Eppur si muove (2014). Dit is het laatste werk dat Luc Brewaeys in opdracht van het Transitfestival componeerde. Even donker – althans afgaand op de titel Pour que la nuit finisse en op de keuze voor instrumenten in het lage register – belooft het gloednieuwe werk van Bart Vanhecke te worden (première!). HERMESensemble komt in een grote bezetting naar Leuven met de solisten Els Mondelaers (stem) en Jeroen Berwaerts (trompet) onder leiding van Ed Spanjaard.... See MoreSee Less

Dmitry Kourliandski - Maps of non-existent cities

Dmitry Kourliandski - Maps of non-existent cities

okt 21, 11:00am - okt 21, 1:00pm

Donauhallen Donaueschingen
An der Donauhalle 2
Donaueschingen,  78166 Map

Dmitri Kourliandski Kaarten van niet-bestaande Cities: Donaueschingen for Strings première / in opdracht van de SWR New Ole Henrik Moe werken voor strijkers première / in opdracht van de SWR Chiyoko Szlavnics Nieuwe fabriek voor strijkers en elektronica première / in opdracht van de SWR Laurent Chétouane, gericht Solistenensemble Kaleidoscope Kan een concert worden gechoreografeerd? Kunnen verschillende composities zinvol worden samengevoegd in een directieconcept? De solistische ensemble caleidoscoop en de Franse regisseur Laurent Chétouane volgen deze en soortgelijke vragen. Het beginpunt van hun concertdramaturgie zijn de werken van drie componisten, die elk het geluid meer modellen, doorstromen en doorstromen, en soms geven de geluidsafbeelding een dromerige eigenschap.... See MoreSee Less

Dmitry Kourliandski - Maps of non-existent cities

Dmitry Kourliandski - Maps of non-existent cities

okt 21, 2:00pm - okt 21, 4:00pm

Donauhallen Donaueschingen
An der Donauhalle 2
Donaueschingen,  78166 Map

Dmitri Kourliandski Kaarten van niet-bestaande Cities: Donaueschingen for Strings première / in opdracht van de SWR New Ole Henrik Moe werken voor strijkers première / in opdracht van de SWR Chiyoko Szlavnics Nieuwe fabriek voor strijkers en elektronica première / in opdracht van de SWR Laurent Chétouane, gericht Solistenensemble Kaleidoscope Kan een concert worden gechoreografeerd? Kunnen verschillende composities zinvol worden samengevoegd in een directieconcept? De solistische ensemble caleidoscoop en de Franse regisseur Laurent Chétouane volgen deze en soortgelijke vragen. Het beginpunt van hun concertdramaturgie zijn de werken van drie componisten, die elk het geluid meer modellen, doorstromen en doorstromen, en soms geven de geluidsafbeelding een dromerige eigenschap.... See MoreSee Less

Dmitry Kourliandski - Maps of non-existent cities

Dmitry Kourliandski - Maps of non-existent cities

okt 21, 5:00pm - okt 21, 7:00pm

Donauhallen Donaueschingen
An der Donauhalle 2
Donaueschingen,  78166 Map

Dmitri Kourliandski Kaarten van niet-bestaande Cities: Donaueschingen for Strings première / in opdracht van de SWR New Ole Henrik Moe werken voor strijkers première / in opdracht van de SWR Chiyoko Szlavnics Nieuwe fabriek voor strijkers en elektronica première / in opdracht van de SWR Laurent Chétouane, gericht Solistenensemble Kaleidoscope Kan een concert worden gechoreografeerd? Kunnen verschillende composities zinvol worden samengevoegd in een directieconcept? De solistische ensemble caleidoscoop en de Franse regisseur Laurent Chétouane volgen deze en soortgelijke vragen. Het beginpunt van hun concertdramaturgie zijn de werken van drie componisten, die elk het geluid meer modellen, doorstromen en doorstromen, en soms geven de geluidsafbeelding een dromerige eigenschap.... See MoreSee Less

Louis Andriessen - Percosse

Louis Andriessen - Percosse

okt 22, 2:00pm - okt 22, 9:00pm

Sousa Band Hall At The Marine Barracks Annex
Washington, DC  20003 Map

Louis Andriessen geldt als een van de grondleggers van de Haagse School, samen met componisten als Jan van Vlijmen, Diderik Wagenaar en Gilius van Bergeijk, allen eveneens als docent aan het Koninklijk Conservatorium verbonden of verbonden geweest. Zijn muziek heeft sterke invloed ondergaan van de minimalistische muziek van componisten als Terry Riley en Steve Reich. Andriessen heeft herhaaldelijk opgemerkt in zijn werk sterk beïnvloed te zijn geweest door de muziek van Igor Stravinsky - de componist aan wie hij (samen met musicoloog Elmer Schoenberger) het boek Het Apollinisch Uurwerk wijdde. Louis Andriessen integreert verschillende muziekgenres, en voornamelijk de podiumkunsten: theater, literatuur, dans en film in zijn composities, die hij verwerkt in zijn compositielessen. Die lessen en zijn composities zelf hebben deels de Nederlandse ensemblecultuur doen ontstaan.[1] Belangrijk in Andriessens muziek zijn de complexe akkoorden, gespeeld op (veel) blaasinstrumenten en slagwerk. De Amerikaanse muziekuitgeverij Boosey & Hawkes sloot met Louis Andriessen een exclusief uitgaveverdrag dat zijn gehele oeuvre betreft.... See MoreSee Less

Marijn Simons - Quartet, Ballet in one act

Marijn Simons - Quartet, Ballet in one act

okt 22, 6:00pm - okt 22, 7:50pm

Theater Koblenz
Clemensstraße 5
Koblenz,  56068 Map

Gefallene Helden Ballettabend von Steffen Fuchs, Andreas Heise und Ihsan Rustem „Quartett” nach Heiner Müller mit Musik von Marijn Simons

Henriette Bosman - Zes préludes

Henriette Bosman - Zes préludes

okt 22, 8:00pm - okt 22, 10:30pm

NLG de Brink
Stationsplein 8-12
Zelhem,  7021 CN Map

Saskia Viersen studeerde in Amsterdam o.a. bij Herman Krebbers en vervolgde haar studie na het winnen van de 1e prijs op het Oskar Back Concours 1991, bij Thomas Zehetmair en Thomas Brandis in Berlijn. Als soliste trad zij onder meer op met het Concertgebouw Kamerorkest, het Nederlands Philharmonisch Orkest, het Brabants Orkest, het Philharmonisch Orkest van Buenos Aires en de Berliner Symphoniker. Vanaf 1999 was zij primarius van het Athena Quartett. Het in Berlijn opgerichte strijkkwartet studeerde bij het Alban Berg Quartett in Keulen en won meerdere internationale prijzen (o.a. Concours de Genève), maakte CD en radio-opnames en gaf vele concerten. In 2011 verscheen bij NEOS/WDR een CD met alle strijkkwartetten van György Kurtág waarvoor het Athena Quartett de Diapason d’Or ontving. Na bijna 20 jaar Berlijn, verhuisde Saskia terug naar Amsterdam, waar zij naast haar baan als plaatsvervangend 1e concertmeester bij het Nederlands Philharmonisch Orkest, ook veel kamermuziekconcerten geeft met o.a. Ensemble Lumaka. Yke Viersen werd geboren in Bandjermasin (Borneo). Tot zijn aanstelling, op 19-jarige leeftijd, als cellist in het Residentie Orkest, had hij les van Piet Veenstra in Den Haag. Daarna zette hij zijn studie voort bij Jean Decroos aanhet Koninklijk Conservatorium, waar hij het diploma solospel behaalde. Van 1971 tot en met 2015 was hij lid van het Koninklijk Concertgebouworkest. Op kamermuziekgebied maakte hij deel uit van het Pythagoras Trio (Strijktrio) en van het Margiono Quintet. Sinds de oprichting in 2004 is hij lid van het Uriël Ensemble en hij verleent regelmatig medewerking aan de concerten van het Wolf-Ferrari Ensemble in Berlijn. Niek van Oosterum studeerde, na zijn opleiding bij Jan Wijn aan het Sweelinck Conservatorium, bij Prof. Elena Lapitskaja aan de Universität der Künste Berlin. Na zijn eindexamen aldaar in 2004 voltooide hij zijn studie bij Prof. Boris Bloch aan de Folkwang-Hochschule in Essen, waar hij in 2006 zijn “Konzertexamen” met onder- scheiding behaalde. Na eerste prijzen bij verschillende Nederlandse concoursen be- zorgde hem het winnen van de eerste prijs op het Eurovisie-concours “Young Musician of the Year” in Wenen (1990) vele concerten in binnen en buitenland. In 1992 maakte hij met de Berliner Symphoniker een CD-opname van het eerste pianoconcert van Tschaikowsky. Ook in de kamermuziek is Niek veelzijdig actief. Zo concerteert hij met zijn echtgenote, de pianiste Yoo Seon Lee, als “Duet con moto” en is hij lid van het Wolf-Ferrari Ensemble in Berlijn. Extra info: van Brahms: 2de Vioolsonate, Trio II... See MoreSee Less

Joey Roukens - Boundless (U.S. Premiere)

Joey Roukens - Boundless (U.S. Premiere)

okt 25, 7:30pm - nov 1, 2:00am

David Geffen Hall
10 Lincoln Ctr
New York, NY  10023 Map

Superstar violinist Joshua Bell leads off Bernstein’s Philharmonic performing the composer-conductor’s Serenade, the almost-violin-concerto Bernstein himself called a “timeless dinner party,” with all the guests in philosophical conversation, weighing in on the subject of love — charming, humorous, joyful. Alan Gilbert also conducts the profound and powerful Jeremiah Symphony and the U.S. Premiere of Joey Rouken's Boundless (homage to L.B.)... See MoreSee Less

J.B. van Bree - Allegro in d voor vier strijkkwartetten

J.B. van Bree - Allegro in d voor vier strijkkwartetten

okt 26, 4:30pm - okt 26, 6:00pm

Koninklijk Conservatorium - Royal Conservatoire
Juliana van Stolberglaan 1
The Hague,  2595 CA Map

De definitie van wat oude muziek is, is altijd in ontwikkeling en met dit programma gaan studenten divers kamermuziek- en strijkorkestrepertoire uit de 19e eeuw onderzoeken. Dit alles zal plaatsvinden onder leiding van de nieuwe KC docente voor authentiek strijkkwartet, Rebecca Huber. Dit concert is de uitkomst van een project dat zich met strijkkwartetten, dubbelkwartetten, quadruppelkwartet en strijkerssymfonieën richt op de romantisch stilistische praktijk en ensemblespel. Ter voorbereiding op dit project zal er voor de studenten ook een lezing en workshop worden gegeven door Claire Holden, expert op het gebied van 19e eeuwse uitvoeringspraktijk. Dit is het 1ste concert in de serie Strippenkaartconcerten. Entree: Gratis Rebecca Huber, coach Franz Schubert – Ouverture in c D.8 Ludwig van Beethoven – uit Strijkkwartet in c op. 18 nr. 4, deel 1: Allegro, ma non tanto Louis Spohr – uit Dubbelstrijkkwartet nr. 1 in d op. 64, deel 4: Finale Johannes Bernardus van Bree - Allegro in d voor vier strijkkwartetten Felix Mendelssohn – Strijkerssymfonie in g MWV N: 12... See MoreSee Less

Louis Andriessen - De Volharding

Louis Andriessen - De Volharding

okt 26, 8:00pm - okt 26, 10:00pm

Steintor-Varieté
Am Steintor 10
Halle (Saale),  06112 Map

10 JAHRE IMPULS-FESTIVAL – „Volharding!“ MDR Sinfonieorchester Ulrich Kern Dirigent Gene Pritsker Di.J. Charlotte Thiele Violine Antonis Anissego Piano Louis Andriessen - »Volharding« für Klavier und 9 Bläser Gene Pritsker - Trump a Di.J. Concerto Cya Bazzaz - »Azadî« für Violine und Streicher (Impuls-Auftragskomposition, Uraufführung) Guillaume Connesson - Night Club Louis Andriessens von der Minimal Music geprägte Komposition „Volharding“ lieferte der Impuls-Jubiläumsausgabe das aktuelle Motto. Für diese Musik mit ihrer betörenden Sogwirkung hatte der Niederländer in den 1970er Jahren ein eigenes Ensemble aus Jazz- und klassischen Musikern zusammengestellt, dessen Name von der Komposition abgeleitet wurde: Orkest de Volharding. Aktueller kann Neue Musik nicht sein: Der New Yorker Komponist und DJ Gene Pritsker präsentiert sein bissiges „Trump“-Konzert, zusammen mit dem MDR Sinfonieorchester! Passend zur Clubatmosphäre des Steintor-Varietés erklingt die von Funkrhythmen geprägte pulsierende Komposition „Night Club“ des jungen französischen Komponisten Guillaume Connesson, der mit diesem Werk eine Brücke zur Popmusik baut. Gespannt sein darf man zudem auf „Azadî“ des jungen Komponisten Cya Bazzaz (Irak), der mit diesem Impuls-Auftragswerk einen Förderpreis bei der Halberstädter Orchesterwerkstatt 2016 erhielt. www.impulsfestival.de/2017/... See MoreSee Less

Hendrik Andriessens Miroir de peine

Hendrik Andriessens "Miroir de peine"

okt 27, 8:15pm - okt 27, 10:00pm

Muziekgebouw Eindhoven
Heuvel Galerie 140
Eindhoven,  5611 DK Map

Dmitri Liss doorgrondt Mahler ‘De Zesde zal raadselen opwekken die alleen maar begrepen kunnen worden door iemand die mijn vijf vorige symfonieën goed in zich opgenomen heeft’, zo sprak Mahler, Gustav over zijn meest tragische symfonie. ‘Muziek van boven de boomgrens’ noemde Bernard Haitink ooit deze mammoetsymfonie waarin Mahler 90 minuten lang alle orkestregisters open trekt. Dmitri Liss ontsluiert alle geheimen. In 2017 wordt de 125e verjaardag van Hendrik Andriessen gevierd. De schitterende liederencyclus Miroir de peine klinkt tijdens het Andriessenjaar als opmaat naar deze Mahlerpracht. In de vertolking van de briljante Christianne Stotijn een even emotioneel werk als Mahlers Zesde Symfonie.... See MoreSee Less

Mozart Requiem door het NMKO olv Quentin Clare

Mozart Requiem door het NMKO olv Quentin Clare

okt 27, 8:15pm - okt 27, 10:00pm

Geertekerk
Geertekerkhof 23
Utrecht,   Map

In oktober zal het Nieuwe Mannheim Koor en Orkest weer te horen zijn! Op het programma staat: Brahms - Variaties op een thema van Haydn Schubert - Fantasie in f Mozart - Requiem in d

Hendrik Andriessens Miroir de peine

Hendrik Andriessens "Miroir de peine"

okt 28, 8:00pm - okt 28, 10:00pm

Theater aan het Vrijthof
Vrijthof 47
Maastricht,   Map

Dmitri Liss doorgrondt Mahler ‘De Zesde zal raadselen opwekken die alleen maar begrepen kunnen worden door iemand die mijn vijf vorige symfonieën goed in zich opgenomen heeft’, zo sprak Mahler, Gustav over zijn meest tragische symfonie. ‘Muziek van boven de boomgrens’ noemde Bernard Haitink ooit deze mammoetsymfonie waarin Mahler 90 minuten lang alle orkestregisters open trekt. Dmitri Liss ontsluiert alle geheimen. In 2017 wordt de 125e verjaardag van Hendrik Andriessen gevierd. De schitterende liederencyclus Miroir de peine klinkt tijdens het Andriessenjaar als opmaat naar deze Mahlerpracht. In de vertolking van de briljante Christianne Stotijn een even emotioneel werk als Mahlers Zesde Symfonie.... See MoreSee Less

Willem van Otterloo, Schuberts Fantasie

Willem van Otterloo, Schubert's Fantasie

okt 28, 8:15pm - okt 28, 10:00pm

Marekerk
Lange Mare 48
Leiden,  2312 GS Map

Nieuwe Mannheim Koor en Orkest Het NMKO is een jong projectkoor en -orkest dat gevormd wordt door ambitieuze amateurs en (semi)professionele musici en graag musiceert met kwaliteit en plezier. Twee keer per jaar voert het NMKO een uniek en gevarieerd programma uit onder leiding van de Britse dirigent Quentin Clare. Fantasie / Schubert, geïnstrumenteerd door Willem van Otterloo Ik ben mij ervan bewust, dat men bij het instrumenteren van een dergelijk werk met de grootste omzichtigheid en vérgaande kennis van zaken te werk moet gaan, niet alleen uit respect voor Schubert maar vooral ook om het feit, dat wij ons wagen aan muziek uit een geheel andere tijd. Vóór alles wordt geëist, dat men zich grondig oriënteert omtrent de wijze van orkestbehandeling in Schuberts tijd om iedere wanverhouding tussen de aard der muziek en het orkestreren van 'quatre-mains' muziek de moeilijkheid voor dat men vele op de piano hoogliggende passages moet brengen binnen het bereik van het orkest (zeer hoge liggingen voor de violen, het gebruik van een piccolo voor de hoge noten of van een bastuba voor de lage zouden volkomen uit de toon vallen), in het besef dat dit bereik bij het 'Schubert-orkest' lang niet zo groot is als heden ten dage. Men is dus, zoals uit dit alles wel blijkt, aan handen en voeten gebonden, hetgeen de opgave moeilijk maar ook bijzonder aantrekkelijk maakt. Ik heb mij deze opgave volkomen vrijwillig gesteld, wetende dat ik mij aan kritiek van puriteinen blootstel, uitgaande van de niet te stuiten behoefte dit heerlijke werk van Schubert recht te doen wedervaren door het feit in de openbaarheid, in casu de concertzaal te brengen, waar men het slechts hoogst zelden uitvoert. Dit betoog wil geen verdediging zijn, maar een explicatie en een verantwoording van mijn onderneming. WILLEM VAN OTTERLOO... See MoreSee Less

Alexey Sioumak - Parovos Structure

Alexey Sioumak - Parovos Structure

okt 29, 8:00pm - okt 29, 9:00pm

Konzerthaus Berlin
Gendarmenmarkt
Berlin,  10117 Map

De gebeurtenis van de 20ste eeuw - de oktoberrevolutie in Rusland heeft de wereldverandering veranderd als geen ander fenomeen van de vorige eeuw! - Het programma biedt werken van hedendaagse Russische componisten, die betrekking hebben op artistieke en sociale verschijnselen van de post-revolutionaire periode. Alexey Sioumak - Componist Alexey Sioumak is in 1976 in Moskou geboren. Hij studeerde af aan het Conservatorium van Moskou (in de klas van professor Alexander Tchaikovsky). Hij was deelnemer aan de Young Composers Meeting (Apeldoorn, Nederland) en bij de International Ensemble Modern Academy (Duitsland). Hij is een laureaat van de P. Jurgenson Young Composers Competition (2003, 2005) en Pythian Games (2006). Alexey Sioumak's werken zijn uitgevoerd op de vooraanstaande hedendaagse muziekfestivals in Rusland, Groot-Brittannië, Duitsland, Nederland en Polen door het Staatsacademisch Symfonieorkest van Rusland, het Hedendaagse Muziek Ensemble van Moskou, de Nieuwe Muziek Studio, eNsemble, Ensemble Modern (Duitsland ), het Schoenberg Ensemble (Nederland), de ereprijs (Nederland). In Moskou studeerde Kirill Serebrennikov zijn opera The Station , het schilderachtige Requiem, evenals The Demon en Kizhe . Hij is lid van de Structural Resistance (StRes) en Sound Plasticity componisten groepen. Hij is docent aan het Conservatorium van Moskou. Ticketkasse Berlin 030 20309-2101... See MoreSee Less

Hans Koolmees - Litanies

Hans Koolmees - Litanies

nov 1, 8:30pm - nov 1, 10:30pm

Grote of Sint-Laurenskerk
Grotekerkplein 15
Rotterdam,  3011 GC Map

Domestica Rotterdam: Dit maal vertelt theatermaakster en schrijfster Rebekka de Wit een verhaal over vriendschap. Speciale gastoptredens zijn er van Anja van der Maten op de oboe d'amore en Anuschka Pedano op altviool. Aanstormend talent Anuschka won dit jaar de Prinses Christina Concours Domestica Prijs en zal daarom met ons meespelen. Met muziek van o.a. Telemann, Bach, Schein en wederom een nieuwe compositie van Hans Koolmees. Hans Koolmees maakt als componist deel uit van de Rotterdamse School. "De compositie-afdeling aan het conservatorium hier is sterk bepaald door Klaas de Vries en Peter-Jan Wagemans, en voor hen beiden geldt dat de intuïtie de belangrijkste leidraad is bij het componeren." Koolmees probeert een balans te vinden tussen gereserveerdheid en sentiment (iets wat hij zeer bewondert in de muziek van Igor Stravinsky), en laat in zijn werk vaak ook ruimte voor ironie, iets grotesks of over the top. Over de inhoud van zijn werk zegt hij: "Uiteindelijk is het enige onderwerp van muziek de tijd. Geen wereldleed of zo - het verloop van de tijd, daar zit al het wereldleed in verborgen."... See MoreSee Less

Vladimir Martynov - Autumn Ball of the Elves

Vladimir Martynov - Autumn Ball of the Elves

nov 3, 7:30pm - nov 3, 9:30pm

301 Mercer St, Seattle, WA 98109-4600, United States

Program Notes Afternoon Ball™ Music: Vladimir Martynov (Autumn Ball of the Elves, 1994) Choreography: Twyla Tharp © Twyla Tharp Scenic and Lighting Design: Randall G. Chiarelli Costume Design: Mark Zappone Duration: 19 minutes Premiere: September 25, 2008; Pacific Northwest Ballet The 2008 world premiere of Twyla Tharp’s Afternoon BallTM was generously underwritten by Peter & Peggy Horvitz. Vladimir Martynov’s Autumn Ball of the Elves, for string orchestra, represents a Russian mix of minimalism and post-romanticism that can also be heard in the music of Estonian composer Arvo Pärt. (Both composers abandoned academic compositional styles following religious conversions and developed individual voices influenced by personal interests and convictions.) In Autumn Ball of the Elves, Martynov applies a theme and variations structure to a minimalist palette. Notes by Doug Fullington. Her Door to the Sky Music: Benjamin Britten (Simple Symphony, Op. 4, 1933-1934) Choreography: Jessica Lang Scenic Design: Jessica Lang Costume Design: Bradon McDonald Lighting Design: Nicole Pearce Duration: 21 minutes Premiere: August 24, 2016 (Jacob’s Pillow Dance Festival, Becket, Massachusetts) Jessica Lang’s Her Door to the Sky was commissioned by Jacob’s Pillow Dance Festival and Pacific Northwest Ballet. Her Door to the Sky premiered at Jacob’s Pillow Dance Festival, August 24, 2016. Major support is provided by Virginia B. Toulmin Foundation, with additional support from Aya Stark Hamilton, Deidra Wager, and Leslie & Tachi Yamada. 2017 marks the centennial celebration of legendary American painter Georgia O’Keeffe’s first solo exhibition in New York. Her Door to the Sky is inspired by O’Keeffe’s Patio Door series that she painted between 1946 and 1956. Program note by Jessica Lang. Plot Point Music: Bernard Herrmann (from Psycho, 1960), with additional soundtrack by Owen Belton Choreography: Crystal Pite Staging: Sandra Marin Garcia Scenic Design: Jay Gower Taylor Costume Design: Nancy Bryant Lighting Design: Alan Brodie Duration: 30 minutes Premiere: April 22, 2010; Nederlands Dans Theater Pacific Northwest Ballet Premiere: November 3, 2017 The 2017 Pacific Northwest Ballet premiere of Crystal Pite’s Plot Point is generously underwritten by Jeffrey & Susan Brotman. Plot Point was instigated by the opportunity to work with a live orchestra. Faced with the task of choosing music, I gravitated to film scores: music that is built to support action. A film score makes space for dialogue and provides the moving image with emotional tone and tension, making it also excellent music for dance. I am a fan of Bernard Herrmann, so choosing the composer was relatively easy. I eventually settled on his hauntingly beautiful score for Hitchcock’s Psycho. With cinematic music as my starting-off point, my thoughts turned to the structures of screenplay, and the techniques of story. For Plot Point, I wasn’t compelled to deliver a specific narrative. I was more intrigued by the subject of screenwriting itself, and by our insatiable need for story. I started by doing what I’m told a screenwriter should never do: I worked on a storyboard before I had a story. I sketched some random narrative fragments, first on paper, then inside a maquette. I configured tiny anonymous model people in recognizable environments that evoked familiar relationships and storylines. Each tableau inside the maquette was a strange and evocative telling. The model itself had more power than I expected: it framed a familiar piece of story that represented the whole—the meta-story. I decided to scale up the model for the stage, as-is, keeping the elements (a forest, two street lamps, a door and windows) as two-dimensional and simple as possible. Similarly, each performer in the piece is represented by another dancer who performs a distilled and stylized rendering of his or her counterpart. These models, along with the décor, are presented as a sketch of what the fleshed-out story will become: a kind of onstage storyboard. A storyboard condenses a screenplay into a series of framed actions. I’m trying to translate that idea into live action—to present the nuts and bolts of narrative—the plot points—with stop-motion choreography. Because I am a choreographer, I always look to the human body for information about what I’m doing. I have to ask the question: “Why do this as a dance?” or “What can a dancer do to deliver this idea that no one else can?” In Plot Point, I think it’s the purity and exactitude in the model, and the unity between the character and her model that need the mastery of dancers. If the configurations and gestures of the models sketch out the essential plot points of a narrative, their corresponding characters embody the emotional tone and tension of those moments. The characters literally flesh it out. In order to explore and demonstrate the connection between model, character, story, and body, I need to deliver this idea through heightened physical extremes and subtleties: the abandon and articulations of a dancer. One of my challenges in working with narrative elements, but not delivering a story with a beginning-middle-end, is finding a way to get the audience to invest in what they are seeing—to actually care if the limping man gets away, or to worry that Mrs. Jones might stab herself with that kitchen knife. Part of me wants to use tropes to evoke powerful storylines (love, betrayal, revenge, pursuit, rescue, etc.) that the viewer already knows so that we can just skip to the part where they start caring and not have to bother with all that character development and exposition. But I don’t think it actually works that way. If I want to earn a response from people, I know I’m going to have to dig in and do the work. This is where I think the expression of the body comes in. In dance we have direct access to raw emotion and tension through a wordless language that is deeply, perhaps even unconsciously, understood by the viewer. If “screenplay” means using the moving image to deliver a story in the most efficient and compelling way possible, maybe “screenplay” is a dance-able concept. Psycho is a movie about a murder of a defenseless woman. It, in turn has inspired hundreds of films in the slasher genre. I am wondering: what is the point of Psycho? It is a beautifully made film, hailed as a masterpiece that changed audience expectations forever. It has become its own trope. Ultimately, a story presents reality at a level of remove, providing us enough detachment to allow for reflection… It would be nice to think that watching a murder on stage or in a film inspires us to lead a more reflective and sensitive life, but I’m not so sure. In the case of Psycho, is the violence portrayed anything more than thrilling entertainment? Does it make us better humans? Does it hold up a mirror to our own personal darkness—does it makes us wonder at our own capacity for evil or our ability to survive it? Psycho is hailed as a major breakthrough in cinema but I hate the slasher genre it inspired. These images live in our systems. The shower scene from Psycho—even though I have never been able to watch it—lives in my mind beside all the other images my brain has consumed during my lifetime. That unwatched scene is in my system. Like countless other people over two or three generations, I think of it sometimes when I’m in the shower. That is the power of storytelling, for better or for worse. -Crystal Pite Den Haag, April 2010 (revised 2017)... See MoreSee Less

Hendrik Andriessen - Variations and fugue on a theme by J.Kuhnau

Hendrik Andriessen - Variations and fugue on a theme by J.Kuhnau

nov 4, 12:15pm - nov 4, 1:15pm

Stadkamer
Zeven Alleetjes 1a
Zwolle,  8011 CV Map

Concert door het ArtEZ Strijkersensemble Studenten met een strijkinstrument als hoofdvak werken twee keer per jaar aan een programma in het ArtEZ Strijkersensemble. Na een korte maar intensieve repetitieperiode worden er een aantal concerten in de regio gegeven. Dit eerste project staat het ArtEZ Strijkersensemble onder leiding van Jacobien Rozemond. Op het programma Sinfonia Olimpiade van Vivaldi, Kuhnauvariaties van Hendrik Andriessen en de Suite voor strijkorkest van Leoš Janáček. De toegang is gratis, u bent van harte welkom.... See MoreSee Less

Vladimir Martynov - Autumn Ball of the Elves

Vladimir Martynov - Autumn Ball of the Elves

nov 4, 2:00pm - nov 4, 4:00pm

301 Mercer St, Seattle, WA 98109-4600, United States

Program Notes Afternoon Ball™ Music: Vladimir Martynov (Autumn Ball of the Elves, 1994) Choreography: Twyla Tharp © Twyla Tharp Scenic and Lighting Design: Randall G. Chiarelli Costume Design: Mark Zappone Duration: 19 minutes Premiere: September 25, 2008; Pacific Northwest Ballet The 2008 world premiere of Twyla Tharp’s Afternoon BallTM was generously underwritten by Peter & Peggy Horvitz. Vladimir Martynov’s Autumn Ball of the Elves, for string orchestra, represents a Russian mix of minimalism and post-romanticism that can also be heard in the music of Estonian composer Arvo Pärt. (Both composers abandoned academic compositional styles following religious conversions and developed individual voices influenced by personal interests and convictions.) In Autumn Ball of the Elves, Martynov applies a theme and variations structure to a minimalist palette. Notes by Doug Fullington. Her Door to the Sky Music: Benjamin Britten (Simple Symphony, Op. 4, 1933-1934) Choreography: Jessica Lang Scenic Design: Jessica Lang Costume Design: Bradon McDonald Lighting Design: Nicole Pearce Duration: 21 minutes Premiere: August 24, 2016 (Jacob’s Pillow Dance Festival, Becket, Massachusetts) Jessica Lang’s Her Door to the Sky was commissioned by Jacob’s Pillow Dance Festival and Pacific Northwest Ballet. Her Door to the Sky premiered at Jacob’s Pillow Dance Festival, August 24, 2016. Major support is provided by Virginia B. Toulmin Foundation, with additional support from Aya Stark Hamilton, Deidra Wager, and Leslie & Tachi Yamada. 2017 marks the centennial celebration of legendary American painter Georgia O’Keeffe’s first solo exhibition in New York. Her Door to the Sky is inspired by O’Keeffe’s Patio Door series that she painted between 1946 and 1956. Program note by Jessica Lang. Plot Point Music: Bernard Herrmann (from Psycho, 1960), with additional soundtrack by Owen Belton Choreography: Crystal Pite Staging: Sandra Marin Garcia Scenic Design: Jay Gower Taylor Costume Design: Nancy Bryant Lighting Design: Alan Brodie Duration: 30 minutes Premiere: April 22, 2010; Nederlands Dans Theater Pacific Northwest Ballet Premiere: November 3, 2017 The 2017 Pacific Northwest Ballet premiere of Crystal Pite’s Plot Point is generously underwritten by Jeffrey & Susan Brotman. Plot Point was instigated by the opportunity to work with a live orchestra. Faced with the task of choosing music, I gravitated to film scores: music that is built to support action. A film score makes space for dialogue and provides the moving image with emotional tone and tension, making it also excellent music for dance. I am a fan of Bernard Herrmann, so choosing the composer was relatively easy. I eventually settled on his hauntingly beautiful score for Hitchcock’s Psycho. With cinematic music as my starting-off point, my thoughts turned to the structures of screenplay, and the techniques of story. For Plot Point, I wasn’t compelled to deliver a specific narrative. I was more intrigued by the subject of screenwriting itself, and by our insatiable need for story. I started by doing what I’m told a screenwriter should never do: I worked on a storyboard before I had a story. I sketched some random narrative fragments, first on paper, then inside a maquette. I configured tiny anonymous model people in recognizable environments that evoked familiar relationships and storylines. Each tableau inside the maquette was a strange and evocative telling. The model itself had more power than I expected: it framed a familiar piece of story that represented the whole—the meta-story. I decided to scale up the model for the stage, as-is, keeping the elements (a forest, two street lamps, a door and windows) as two-dimensional and simple as possible. Similarly, each performer in the piece is represented by another dancer who performs a distilled and stylized rendering of his or her counterpart. These models, along with the décor, are presented as a sketch of what the fleshed-out story will become: a kind of onstage storyboard. A storyboard condenses a screenplay into a series of framed actions. I’m trying to translate that idea into live action—to present the nuts and bolts of narrative—the plot points—with stop-motion choreography. Because I am a choreographer, I always look to the human body for information about what I’m doing. I have to ask the question: “Why do this as a dance?” or “What can a dancer do to deliver this idea that no one else can?” In Plot Point, I think it’s the purity and exactitude in the model, and the unity between the character and her model that need the mastery of dancers. If the configurations and gestures of the models sketch out the essential plot points of a narrative, their corresponding characters embody the emotional tone and tension of those moments. The characters literally flesh it out. In order to explore and demonstrate the connection between model, character, story, and body, I need to deliver this idea through heightened physical extremes and subtleties: the abandon and articulations of a dancer. One of my challenges in working with narrative elements, but not delivering a story with a beginning-middle-end, is finding a way to get the audience to invest in what they are seeing—to actually care if the limping man gets away, or to worry that Mrs. Jones might stab herself with that kitchen knife. Part of me wants to use tropes to evoke powerful storylines (love, betrayal, revenge, pursuit, rescue, etc.) that the viewer already knows so that we can just skip to the part where they start caring and not have to bother with all that character development and exposition. But I don’t think it actually works that way. If I want to earn a response from people, I know I’m going to have to dig in and do the work. This is where I think the expression of the body comes in. In dance we have direct access to raw emotion and tension through a wordless language that is deeply, perhaps even unconsciously, understood by the viewer. If “screenplay” means using the moving image to deliver a story in the most efficient and compelling way possible, maybe “screenplay” is a dance-able concept. Psycho is a movie about a murder of a defenseless woman. It, in turn has inspired hundreds of films in the slasher genre. I am wondering: what is the point of Psycho? It is a beautifully made film, hailed as a masterpiece that changed audience expectations forever. It has become its own trope. Ultimately, a story presents reality at a level of remove, providing us enough detachment to allow for reflection… It would be nice to think that watching a murder on stage or in a film inspires us to lead a more reflective and sensitive life, but I’m not so sure. In the case of Psycho, is the violence portrayed anything more than thrilling entertainment? Does it make us better humans? Does it hold up a mirror to our own personal darkness—does it makes us wonder at our own capacity for evil or our ability to survive it? Psycho is hailed as a major breakthrough in cinema but I hate the slasher genre it inspired. These images live in our systems. The shower scene from Psycho—even though I have never been able to watch it—lives in my mind beside all the other images my brain has consumed during my lifetime. That unwatched scene is in my system. Like countless other people over two or three generations, I think of it sometimes when I’m in the shower. That is the power of storytelling, for better or for worse. -Crystal Pite Den Haag, April 2010 (revised 2017)... See MoreSee Less

Заключительный гала-концерт фестиваля Re:Formers

Заключительный гала-концерт фестиваля Re:Formers

nov 4, 7:00pm - nov 4, 8:00pm

Дом музыки
Moscow,   Map

4 ноября завершится фестиваль актуальной классики Re:Formers — международный проект, цель которого — познакомить слушателя с мировыми тенденциями в исполнении классической и современной музыки. В рамках фестиваля в Москве и Санкт-Петербурге пройдут концерты и мастер-классы звезд европейской и российской сцены. Фестиваль Re:Formers — проект саксофониста Виталия Ватули и пианистки Марии Немцовой. Стремясь познакомить слушателей с тем, как звучит сегодня классика в Европе, они пригласили на фестиваль известных музыкантов и композиторов. На гала-концерте выступят оркестр Musica Viva, британский дирижер Александр Уолкер, французский саксофонист и композитор, профессор Лионской консерватории Жан-Дени Мишá, талантливый российский виолончелист Евгений Румянцев. Виталий Ватуля впервые в Москве исполнит Tallahatchie Concerto для альт-саксофона и камерного оркестра (2001) – сочинение модного голландского композитора Якоба тер Вельдхауса, в последние годы предпочитающего выступать под псевдонимом Jacob TV. Концерт посвящен педагогу Виталия Арно Борнкампу – первому исполнителю этого концерта в мире и в России. Якоб тер Вельдхаус называет свое произведение музыкальной абстракцией, не связанной с какой-либо программой. Однако его образное содержание достаточно определенно: «экспедиция мечты в поисках красоты, счастья, экстаза», и проводником с небес в земные царства выступает солирующий саксофон. Мария Немцова будет солировать в «Утренней серенаде» (Aubade) для фортепиано и 18 инструментов Франсиса Пуленка. Один из первых исполнителей этого произведения, предназначенного для сценического воплощения в современном танце (Пуленк называл его «хореографическим концертом») — Святослав Рихтер. Благодаря ему «Серенаду» узнали и полюбили и в нашей стране. Сегодня этот опус, исполненный настоящей красоты, пластичности и изящества, исполняется в концертах непростительно редко. Прославленный композитор из Франции Жан-Дени Мишá представит мировую премьеру своего нового произведения, написанного специально для выступления в Москве. Примечательно, что Маэстро Миша возобновляет свою концертную деятельность после полуторагодичного перерыва. Случится это именно в рамках Re:Formers. Совместная работа с авторами фестиваля в предшествующем проекте “Музыка за Мир” вдохновила музыканта и композитора посетить Россию с новой программой. Концерт для саксофона с оркестром “Song Book” первой услышит московская публика. Звездами гала-концерта также станут юные музыканты, наиболее ярко проявившие себя на международных мастер-классах проекта «Музыка за Мир» – виолончелистка Яна Симич (Сербия) и саксофонист Лука Прелас (Хорватия). Ребятам впервые предстоит выступать на одной сцене с уже известными мастерами и оркестром Musica Viva. Лука Прелас сыграет “Концерт для саксофона с оркестром” Павле Дешпаля, современного дирижера и композитора мирового уровня. Как и Лука, Павле Дешпаль — уроженец Хорватии. Юный музыкант сможет как никто другой сможет передать дух произведения прославленного земляка. Яна Симич, в дуэте с харизматичным Евгением Румянцевым, представят концерт Вивальди для двух виолончелей с оркестром соль минор. Антонио Вивальди — нестареющий композитор, чье произведение позволит по новому раскрыться и состоявшимся исполнителям, и юному таланту. Музыка, которую исполнят хорватские, сербские и российские музыканты, прозвучит во имя диалога между народами, воплощая те идеалы, ради которых создан проект “Музыка за Мир”. Участники: Мария НЕМЦОВА, фортепиано (Россия/США) Виталий ВАТУЛЯ, саксофон (Россия/Нидерланды) Жан-Дени МИША, саксофон (Франция) Евгений РУМЯНЦЕВ, виолончель (Россия) Московский камерный оркестр MUSICA VIVA Дирижер – Александр УОЛКЕР (Англия) Победители проекта «Музыка за Мир»: Яна Симич, виолончель (Сербия) Лука Прелас, саксофон (Хорватия) Программа: А. Вивальди. Концерт для двух виолончелей с оркестром соль минор. Г. Форе. Элегия для виолончели с оркестром. Я. Т. Вельдхаус. Tallahatchie. Концерт для саксофона с оркестром. П. Дешпаль. Концерт для саксофона с оркестром Ф. Пуленк. Aubade для фортепиано и инструментального ансамбля Ж.Д. Мишá. Song Book. Концерт для саксофона с оркестром. Мировая премьера. Произведение написано специально для проекта “Музыка за Мир”... See MoreSee Less

Jacob ter Velde - Tallahatchie

Jacob ter Velde - Tallahatchie

nov 4, 7:00pm - nov 4, 8:00pm

Moscow International House of Music
Moscow,  115035 Map

Laatste gala-concert van het festival Re: Formers Bij Vitaly Vatulev's eerste keer in Moskou zal hij het Tallahatchie Concerto uit te voeren voor Alt Saxofoon en kamerorkest (2001) - de samenstelling van de mode de Nederlandse componist Jacob ter Veldhuis, in de afgelopen jaren, de voorkeur om op te treden onder het pseudoniem Jacob TV. Het concert is gewijd aan de leraar Vitaly Arno Bornkampu - de eerste performer van dit concert in de wereld en in Rusland. Jacob ter Veldhuis noemt zijn werk een muzikale abstractie, niet geassocieerd met een programma. Echter, zijn figuratieve inhoud bepaald een "droom expeditie op zoek naar schoonheid, geluk, ecstasy," en een gids naar de hemel in de koninkrijken der aarde fungeert als een solo-saxofoon.... See MoreSee Less

Vladimir Martynov - Autumn Ball of the Elves

Vladimir Martynov - Autumn Ball of the Elves

nov 4, 7:30pm - nov 4, 9:30pm

301 Mercer St, Seattle, WA 98109-4600, United States

Program Notes Afternoon Ball™ Music: Vladimir Martynov (Autumn Ball of the Elves, 1994) Choreography: Twyla Tharp © Twyla Tharp Scenic and Lighting Design: Randall G. Chiarelli Costume Design: Mark Zappone Duration: 19 minutes Premiere: September 25, 2008; Pacific Northwest Ballet The 2008 world premiere of Twyla Tharp’s Afternoon BallTM was generously underwritten by Peter & Peggy Horvitz. Vladimir Martynov’s Autumn Ball of the Elves, for string orchestra, represents a Russian mix of minimalism and post-romanticism that can also be heard in the music of Estonian composer Arvo Pärt. (Both composers abandoned academic compositional styles following religious conversions and developed individual voices influenced by personal interests and convictions.) In Autumn Ball of the Elves, Martynov applies a theme and variations structure to a minimalist palette. Notes by Doug Fullington. Her Door to the Sky Music: Benjamin Britten (Simple Symphony, Op. 4, 1933-1934) Choreography: Jessica Lang Scenic Design: Jessica Lang Costume Design: Bradon McDonald Lighting Design: Nicole Pearce Duration: 21 minutes Premiere: August 24, 2016 (Jacob’s Pillow Dance Festival, Becket, Massachusetts) Jessica Lang’s Her Door to the Sky was commissioned by Jacob’s Pillow Dance Festival and Pacific Northwest Ballet. Her Door to the Sky premiered at Jacob’s Pillow Dance Festival, August 24, 2016. Major support is provided by Virginia B. Toulmin Foundation, with additional support from Aya Stark Hamilton, Deidra Wager, and Leslie & Tachi Yamada. 2017 marks the centennial celebration of legendary American painter Georgia O’Keeffe’s first solo exhibition in New York. Her Door to the Sky is inspired by O’Keeffe’s Patio Door series that she painted between 1946 and 1956. Program note by Jessica Lang. Plot Point Music: Bernard Herrmann (from Psycho, 1960), with additional soundtrack by Owen Belton Choreography: Crystal Pite Staging: Sandra Marin Garcia Scenic Design: Jay Gower Taylor Costume Design: Nancy Bryant Lighting Design: Alan Brodie Duration: 30 minutes Premiere: April 22, 2010; Nederlands Dans Theater Pacific Northwest Ballet Premiere: November 3, 2017 The 2017 Pacific Northwest Ballet premiere of Crystal Pite’s Plot Point is generously underwritten by Jeffrey & Susan Brotman. Plot Point was instigated by the opportunity to work with a live orchestra. Faced with the task of choosing music, I gravitated to film scores: music that is built to support action. A film score makes space for dialogue and provides the moving image with emotional tone and tension, making it also excellent music for dance. I am a fan of Bernard Herrmann, so choosing the composer was relatively easy. I eventually settled on his hauntingly beautiful score for Hitchcock’s Psycho. With cinematic music as my starting-off point, my thoughts turned to the structures of screenplay, and the techniques of story. For Plot Point, I wasn’t compelled to deliver a specific narrative. I was more intrigued by the subject of screenwriting itself, and by our insatiable need for story. I started by doing what I’m told a screenwriter should never do: I worked on a storyboard before I had a story. I sketched some random narrative fragments, first on paper, then inside a maquette. I configured tiny anonymous model people in recognizable environments that evoked familiar relationships and storylines. Each tableau inside the maquette was a strange and evocative telling. The model itself had more power than I expected: it framed a familiar piece of story that represented the whole—the meta-story. I decided to scale up the model for the stage, as-is, keeping the elements (a forest, two street lamps, a door and windows) as two-dimensional and simple as possible. Similarly, each performer in the piece is represented by another dancer who performs a distilled and stylized rendering of his or her counterpart. These models, along with the décor, are presented as a sketch of what the fleshed-out story will become: a kind of onstage storyboard. A storyboard condenses a screenplay into a series of framed actions. I’m trying to translate that idea into live action—to present the nuts and bolts of narrative—the plot points—with stop-motion choreography. Because I am a choreographer, I always look to the human body for information about what I’m doing. I have to ask the question: “Why do this as a dance?” or “What can a dancer do to deliver this idea that no one else can?” In Plot Point, I think it’s the purity and exactitude in the model, and the unity between the character and her model that need the mastery of dancers. If the configurations and gestures of the models sketch out the essential plot points of a narrative, their corresponding characters embody the emotional tone and tension of those moments. The characters literally flesh it out. In order to explore and demonstrate the connection between model, character, story, and body, I need to deliver this idea through heightened physical extremes and subtleties: the abandon and articulations of a dancer. One of my challenges in working with narrative elements, but not delivering a story with a beginning-middle-end, is finding a way to get the audience to invest in what they are seeing—to actually care if the limping man gets away, or to worry that Mrs. Jones might stab herself with that kitchen knife. Part of me wants to use tropes to evoke powerful storylines (love, betrayal, revenge, pursuit, rescue, etc.) that the viewer already knows so that we can just skip to the part where they start caring and not have to bother with all that character development and exposition. But I don’t think it actually works that way. If I want to earn a response from people, I know I’m going to have to dig in and do the work. This is where I think the expression of the body comes in. In dance we have direct access to raw emotion and tension through a wordless language that is deeply, perhaps even unconsciously, understood by the viewer. If “screenplay” means using the moving image to deliver a story in the most efficient and compelling way possible, maybe “screenplay” is a dance-able concept. Psycho is a movie about a murder of a defenseless woman. It, in turn has inspired hundreds of films in the slasher genre. I am wondering: what is the point of Psycho? It is a beautifully made film, hailed as a masterpiece that changed audience expectations forever. It has become its own trope. Ultimately, a story presents reality at a level of remove, providing us enough detachment to allow for reflection… It would be nice to think that watching a murder on stage or in a film inspires us to lead a more reflective and sensitive life, but I’m not so sure. In the case of Psycho, is the violence portrayed anything more than thrilling entertainment? Does it make us better humans? Does it hold up a mirror to our own personal darkness—does it makes us wonder at our own capacity for evil or our ability to survive it? Psycho is hailed as a major breakthrough in cinema but I hate the slasher genre it inspired. These images live in our systems. The shower scene from Psycho—even though I have never been able to watch it—lives in my mind beside all the other images my brain has consumed during my lifetime. That unwatched scene is in my system. Like countless other people over two or three generations, I think of it sometimes when I’m in the shower. That is the power of storytelling, for better or for worse. -Crystal Pite Den Haag, April 2010 (revised 2017)... See MoreSee Less

Gillian Sheppard plays Bart Spaan for doctoral recital

Gillian Sheppard plays Bart Spaan for doctoral recital

nov 4, 7:30pm - nov 5, 2:30am

Walter Hall - University of Toronto
Toronto, ON  M5S 2C5 Map

Gillian Sheppard presents her second Doctoral recital, featuring works for piccolo with piano, marimba and piccolo. Programme includes: Robert Cronin's Postcard for Piccolo and Marimba, and Portraits for Piccolo and Piano, Philip Glass' Piece in the Shape of A Square for two piccolos, Bun Ching Lam's Bittersweet Music I, Halo by Bart Spaan from the Dutch Piccolo Project, and Sept Preludes for Solo Piccolo by Georges Boeufs. Bart Spaan: Bart Spaan (born 1963) studied musicology and history at the Universities of Nijmegen and Amsterdam. In the early eighties he played in the Dutch experimental rock group Bazooka. Through his musical studies he became interested in contemporary classical music, but he never lost his affinity with modern pop music. In 1992, for example, he worked together with the formation Gore. After graduating he made contemporary music programmes for radio station De Concertzender. Later he had private composition lessons with Daan Manneke and in 1999 he attended the International Young Composers Meeting in Apeldoorn. At first he mainly wrote piano works, but in recent years he also composed for ensembles, such as The Barton Workshop and Ensemble ’88. His electro-acoustic compositions were performed at the Gergiev Festival and November Music 2012. In 2010 another electro-acoustic piece – Sur place: Interior – was selected by the Dutch ISCM section to be submitted for the ISCM World New Music Days 2011. For a long time he wrote compositions for piano and tape that were inspired by works of Spanish painter Alberto Reguera. Five of these works have been included on his CD Silencios (Erasmus 2001). His second solo CD Ellips (Etcetera 2009) includes Kringen, a five-part piano cycle written for the Dutch pianist Ralph van Raat. This piece was nominated in 2010 for the Buma Toonzetters Prize, as one of the ten best works of the previous year. In 2016 his latest work for piano solo Stasis – also composed for Ralph van Raat – was nominated for the Risuonanze Festival in the Friuli-Venezia Giulia region in Italy. The Piccolo Project: The Dutch Piccolo Project is founded by flutist and piccoloist Ilonka Kolthof. It blossomed from her wish to encourage composers and flutists worldwide to discover the piccolo's beauty and versatility. With this project Ilonka wants to emphasize and bring to the limelight the piccolo as an autonomous solo instrument.... See MoreSee Less

Yannis Kyriakides - Ode to man

Yannis Kyriakides - Ode to man

nov 5, 7:30pm - nov 5, 9:00pm

November Music
Boschdijkstraat 45
's-Hertogenbosch,  5211 VD Map

Een multimediale muziekvoorstelling over mens en machine. Ongekende zang, mechanische dans en overdonderende videobeelden voeren je in zevenmijlslaarzen door de eeuwen heen. Van pure muziek uit het oude Griekenland tot aan de cyberkunst waarin de menselijke stem vervangbaar is door elektronica. De voorstelling Homo Instrumentalis is gebaseerd op vier composities die onze verhouding tot technologie verkennen: Machinations van Georges Aperghis, La fabbrica illuminata van Luigi Nono en Ode to Man (part I and II) van Yannis Kyriakides. Er klinkt bewondering voor het menselijk vernuft, genoegen over het comfort van onze digitale wereld, maar ook angst voor de technologisering. Zijn wij werkelijk de baas over de techniek, of houdt zij ons in haar greep? Yannis Kyriakides won de Gaudeamus Prijs voor zijn compositie 'a conSPIracy cantata' (1999). Kyriakides krijgt opdrachten van en voor verschillende ensembles en orkesten.... See MoreSee Less